Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii
W 1993 r. minister zdrowia i opieki społecznej powołał Biuro ds. Narkomanii, którego zadaniem było podejmowanie działań na rzecz ograniczania popytu na narkotyki. Do 1999 r. podstawowa działalność Biura obejmowała we współpracy z organizacjami pozarządowymi realizację zadań państwowych z zakresu profilaktyki narkomanii, leczenia, rehabilitacji i readaptacji osób uzależnionych.
W 2000 r. na mocy zarządzenia ministra zdrowia Biuro ds. Narkomanii zostało przekształcone w Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii. Zmiana nazwy wiązała się ze zmianą struktury organizacyjnej, jak również z rozszerzeniem działalności Biura. Zapisy znowelizowanej w 2001 r. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poszerzyły zakres kompetencji Krajowego Biura o prowadzenie koordynacji wszelkich działań podejmowanych na rzecz ograniczania popytu na narkotyki.
Do głównych zadań Krajowego Biura ds. Przeciwdziałania Narkomanii należy:
- opracowywanie projektu Krajowego Programu Przeciwdziałania Narkomanii oraz koordynowanie i monitorowanie jego wykonania, przy współpracy z innymi instytucjami odpowiedzialnymi za przeciwdziałanie narkomanii;
- inicjowanie oraz wdrażanie działań zmierzających do ograniczenia używania narkotyków;
- inicjowanie, wspieranie i prowadzenie badań dotyczących problematyki używania narkotyków, w tym sporządzanie oceny epidemiologicznej zagrożeń narkomanią;
- inicjowanie i prowadzenie prac nad nowymi rozwiązaniami legislacyjnymi służącymi przeciwdziałaniu narkomanii;
- podejmowanie działań ukierunkowanych na podnoszenie jakości programów profilaktycznych, rehabilitacyjnych i readaptacyjnych;
- wspieranie i prowadzenie szkoleń dla różnych grup zawodowych zajmujących się przeciwdziałaniem narkomanii;
- udzielanie wsparcia merytorycznego instytucjom, placówkom i osobom zajmującym się problematyką narkomanii;
- dotowanie w imieniu ministra zdrowia programów z zakresu profilaktyki narkomanii, ograniczania szkód zdrowotnych spowodowanych używaniem nielegalnych substancji oraz integracji społecznej osób uzależnionych od narkotyków;
- stała współpraca z organizacjami międzynarodowymi i instytucjami, w szczególności z Organizacją Narodów Zjednoczonych, Światową Organizacją Zdrowia (WHO), Grupą Pompidou Rady Europy oraz z instytucjami Unii Europejskiej: Horyzontalną Grupą ds. Narkotyków i Europejskim Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA);
- prowadzenie krajowego systemu informacji o narkotykach oraz monitorowania działań podejmowanych na rzecz przeciwdziałania narkomanii na poziomie krajowym i międzynarodowym;
- podejmowanie działań interwencyjnych w sprawach skarg i wniosków dotyczących problematyki przeciwdziałania narkomanii, kierowanych do Biura lub do ministra właściwego ds. zdrowia.
